Wim Jan, 5 januari 2010
Nederland , Rotterdam 2°

Pindakaas met stukjes

Ik ben weer terug. Terug op Nederlandse bodem. En dat al sinds Kerstavond om 18:20. De afgelopen 2 weken heb ik vooral onder de radar geleefd. Rustig bijkomen, genieten van hotel Mama (fantastische keuken!), beetje opruimen en dingetjes regelen voor het komende semester in Leiden. Zoals bijvoorbeeld het zoeken van een kamer (tips zijn nog altijd welkom). Had natuurlijk wat eerder een berichtje moeten plaatsen hier, bij voorkeur nog vanuit Vancouver... Dat is er helaas niet van gekomen. Bij deze alsnog de verhalen:

De laatste weken in Vancouver stonden in het teken van tentamens, skiën en afscheid nemen. De tentamens zijn allemaal goed verlopen hoewel de motivatie wel telkens verder te zoeken was. Inmiddels zijn er ook al wat cijfers bekend. Niet erg denderend maar wel gewoon alles gehaald. Tussen de tentamens door ben ik nog een aantal dagen wezen skiën in Whistler-Blackcomb. Een ski resort op 2 bergen dat zo'n 2 uur ten noorden van Vancouver ligt en waar ook het Olympische skiën zal worden gehouden. Omdat ik nog nooit eerder op ski's had gestaan heb ik lessen genomen. Op de 'bunny slope' leerde ik effectief remmen en hoe ik door het maken van bochtjes andere beginners kon ontwijken. Natuurlijk werd mijn groepje links en rechts ingehaald door kleine koters die het allemaal zonder enige moeite lijken op te pakken. Het skiwereldje spreekt me niet heel erg aan, maar het skiën zelf was verrassend leuk en zeker voor herhaling vatbaar.

Afscheid nemen was ook een belangrijk onderdeel van de laatste weken. Elke paar dagen was er wel iemand die vanaf dat moment zijn of haar eigen weg zou gaan. Soms dacht je elkaar nog wel tegen te komen, zei je gewoon gedag en liep je elkaar vervolgens mis. Erg jammer! Gelukkig hoefde ik niet van iedereen in een keer afscheid te nemen. Het was wat meer uitgesmeerd. Een beetje als pindakaas, met stukjes.

Kerstavond was ik dus weer terug. Maar de reis zelf begon al op woensdag de 23e. Net zoals de heenweg had ik nu ook weer een overstap op Londen Heathrow. Vandaar dat er op mijn gezicht even een nog ernstiger blik verscheen toen ik die ochtend mijn email aan het lezen was. Mijn zus had uitgezocht dat de vlucht Vancouver-LHR op dat moment al 1,5u vertraging zou hebben. "De overstap!" dacht ik meteen. Het zou niet de eerste keer geweest zijn dat ik een vlucht zou missen. Maar met een overstaptijd van 4 uur zou deze vertraging nog geen problemen opleveren. Ben maar gewoon verder gegaan met inpakken (lees: inproppen).

Op naar The Original Beanery voor een laatste bezoekje aan het legendarische koffiehuisje waar ik een groot deel van mijn tijd 'abroad' heb doorgebracht. Bijna 3 maanden lang, zo'n 1 á 2 keer per dag stapte ik daar over de drempel voor een 'coffee & conversation' of een 'coffee & contemplation'. "Would you like some chocolate almonds with that?", "Yes, please!". En dat mag ik er nu allemaal weer vanaf rennen (rondje om de singels, iemand?).

Vervolgens wilde ik met tas en al naar de bushalte lopen op het midden van de campus. Halverwege begaf een van de wieltjes van mijn weekendtas het en was het meer slepen dan rollen. Ik heb zo nog wel —erg letterlijk— mijn spoor kunnen achterlaten op de campus. Later op het vliegveld bleek die tas 19.3 kilogram, zag ik dat het wieltje volledig was gespleten en de as was gebroken. Snel inchecken en weg ermee. De eerste vlucht verliep erg voorspoedig. Ik zat achterin en had de stoel naast mij vrij. Geen overbodige luxe voor een vlucht van 9 uur. Van de overstap op Londen Heathrow kan ik me weinig meer herinneren. Ik had ook nog niet echt het idee dat ik op weg was naar huis. Alle bordjes waren nog in het Engels en dat waren ook de gesprekken met mijn Belgische reisgenoten. Soms schakelden we halverwege een zin over op Nederlands maar dat hadden we pas achteraf door. Toen ik in de bus stapte naar de andere terminal had ik een sterke herinnering aan de heenreis toen ik in eenzelfde bus stapte. Op de heenweg hadden de bussen nog een sticker met NSL op de zijkant. Nu enkele maanden later zocht ik weer naar deze vertrouwde letters, tevergeefs. Eenmaal op weg naar de gate begon ik meer en meer Nederlandse invloeden te herkennen. Ik zette nog snel wat muziek op maar bij de paspoortcontrole kon ik er echt niet meer aan ontsnappen. Een korte vlucht en treinreis verder was ik heerlijk thuis.

Tot slot nog wat algemene (maar daardoor niet minder belangrijke) vragen waar de meeste mensen het antwoord graag van willen weten.

Wat heb ik het meest gemist uit Nederland?
- De vanzelfsprekende aanwezigheid van vrienden en familie. Je kan niet zomaar bellen of sms-en, je kan niets afspreken en je komt iemand niet zomaar tegen op straat. Dan wil je niets liever dan gewoon even meekijken in NL om te zien hoe het eraan toe gaat.
- Broodje kaas. Ze kennen daar alleen Cheddar en Mozzarella.

Wat waren de moeilijke momenten?
- Vlak na het begin van de studie: Na de introductiedagen en na de eerste colleges. Het nieuwe is er dan af maar het blijft allemaal nog wat onwennig. Je hebt nieuwe mensen ontmoet maar kent ze nog niet zo lang. In de loop van de tijd worden dat erg goede vrienden.
- De eerste 2 dagen dat mijn ouders op bezoek waren. Opeens sloeg de heimwee toe (gelukkig niet voor lang).
- De laatste weken: het besef dat je het allemaal moet gaan achterlaten.

Altijd leuk was het ontvangen van post. Bedankt daarvoor!

Wat ga ik het meest missen uit Vancouver?
- Al mijn vrienden die ik daar heb leren kennen. De internationale sfeer. Het ongecompliceerde microwereldje dat campus heet (met Beanery, eekhoorntjes en Griekse take-out). Een plek waar vrijwel heel het sociale leven zich afspeelt.

Terug zijn in Nederland bevalt me wel. Zou de 'reverse culture-shock' nog moeten komen? Over 1,5 week begin ik weer met de studie. Ik zoek nog steeds een kamertje in Leiden, heb ontzettend veel zin om daar te gaan wonen. Vanavond een hospiteeravond, morgen een bezichtiging. Tips zijn nog altijd welkom.

Bedankt voor het lezen,
en de beste wensen voor 2010.

Tot vanavond op de nieuwjaarsborrel?

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl